سپاسگزاری | 3
و کمک به رشد و ترویج «ادبیات ضد جنگ» و «ادبیات قربانیمحور» و در نهایت
تالش در راستای خلق یک «روایت قربانیمحور» در مورد جنگهای افغانستان؛
• کمک به شکلگیری گفتمان قربانیمحور در فرایند صلح افغانستان از طریق خلق
و نشر آثار ادبی و هنری.
فراخوان این جشنواره از نیمۀ سرطان سال 1399نشر گردید و از اشتراککنندگان
خواسته شد که آثارشان در دو بخش شعر و ادبیات داستانی آثارشان را به دبیرخانۀ
جشنواره بفرستند .مهلت ارسال آثار نیز تا 31اسد تعیین شده بود .محدودۀ سنی برای
اش��تراک از 18تا 35س��ال تعیین شده بود .اکثر شرکتکنندگان دارای تحصیالت
لیسانس و تعداد کمتری دارای فوق لیسانس (ماستری) بودند 50 .درصد آنان دارای
تجربۀ قبلی در نوش��تن ش��عر و داستان بودند و 50درصد دیگر تازهکار بودند و یا به
طور آماتور به شعر و داستان میپرداختند .اشتراک زنان نسبت مردان در هردو بخش
شعر و داستان بیشتر بود.
آثار دریافتش��ده ابتدا توسط دبیرخانۀ جشنواره مورد ارزیابی مقدماتی قرار گرفت
و آثار واجد شرایط در دو بخش داستان و شعر تفکیک و دستهبندی گردید و سپس
برای ارزیابی نهایی به داوران هر بخش فرستاده شد .داوران براساس شاخصهای
پختگی ادبی و زبانی نوشتهها ،تازگی نگاه و ابتکار ادبی ،پرداخت هنرمندانه و قدرت
محتوایی آنها ،آثار را بررسی و ارزیابی کردند و سرانجام در هر بخش آثار سه تن را
به ترتیب به عنوان برندگان مقام اول ،دوم و سوم جشنواره و آثار دیگر را به عنوان «آثار
قابل تقدیر» انتخاب و به دبیرخانه معرفی کردند.
الزم میدانم از همۀ همکارانم که در برگزاری این جشنواره و به سرانجام رساندن آن
سهم گرفتند ،به ویژه از همکار خوبم آقای هادی مروج ،که مدیریت جشنواره را به
دوش داشتند ،قدردانی و سپاسگزاری کنم .همچنین از داوران محترم این جشنواره
محمدشریف س��عیدی ،دکتر سرو رس��ا رفیعزاده ،مهتاب س��احل در بخش شعر
و تقی واحدی ،دکتر حمیرا قادری و یعقوب یس��نا در بخش داس��تان به خاطر دقت
کارشناسانه و ارزیابی حوصلهمندانۀشان در ارزیابی آثار و تعیین برندگان جشنواره